'Hersenz gaat over mij'

In 2011 kreeg Mickey een ongeluk met zijn motor, hij was toen 22 jaar. Hij zocht jaren naar de juiste hulp en vond die bij het speciale jongerenprogramma van Hersenz.

Coma 

Een buschauffeur vond Mickey de ochtend na het ongeluk langs de kant van de weg. Mickey werd vijf dagen in coma gehouden. Na verblijf in het ziekenhuis probeerde hij thuis zijn leven weer op te pakken. “Na een tijd merkte ik ‘het gaat zo niet, het klopt niet, er is iets niet goed’. Aan de buitenkant leek alles hetzelfde, er is niets aan mij te zien. Maar allerlei dingen lukten niet meer zoals voorheen en zoals ik wilde. Eigenlijk ben ik jaren op zoek geweest naar wat er steeds fout ging. Ik ging van psycholoog naar psycholoog en van therapie naar therapie. Ook mijn broers en vrienden hebben lang gezocht hoe ze met mij om moesten gaan. Op een verjaardag was ik er niet of ging ik er stiekem vandoor. Ik voelde me niet meer op mijn gemak, het was allemaal veel te druk. Uiteindelijk kwam ik terecht bij een GGZ-organisatie waar werd geconcludeerd dat ik hersenletsel had overgehouden aan mijn ongeluk. Toen ging het balletje rollen en werd ik verwezen naar Hersenz.”

Hersenletsel bij jongeren

Mickey begreep ook wel dat er iets moest gebeuren, maar had desondanks veel moeite met de start van ‘Op eigen benen’, het programma dat Hersenz ontwikkelde om jongvolwassenen te leren omgaan met de gevolgen van niet-aangeboren hersenletsel.

"Voor de zoveelste keer mijn verhaal vertellen, weer aan nieuwe mensen, dat vind ik nog steeds heel moeilijk. Maar ik had ook wel snel door dat het een goede plek voor mij was. Er was zoveel herkenning, ik dacht ‘dit gaat over mij’."

Overprikkeling

"Vóór mijn hersenletsel was ik altijd wel happy. Ik had plezier in het leven, ik ging naar school en hield van een feestje op zijn tijd. Dat is nu allemaal zo goed als weg. Ik ben erg gevoelig voor prikkels, veel dingen zijn te druk. Ik heb veel moeite met iets nieuws en kan ook moeilijk bij de les blijven. Mijn denkvermogen, concentratie en geheugen zijn verminderd. Langzaamaan heb ik wel geleerd om er zo goed mogelijk mee om te gaan. Ik leef nu graag van dag tot dag. Mijn toekomst heb ik nog niet uitgestippeld. Ik heb er wel wat ideeën over en wil dingen gaan uitproberen.

Ik ben nu heel blij dat ik heb besloten om deel te nemen aan ‘Op eigen benen’. Ik vind het echt een aanrader! Ik heb er veel van geleerd en je bent in beweging. Het motiveert me heel erg. De behandelaren zijn ook echte toppers, lief en betrouwbaar. Ze hebben het beste met je voor en ze krijgen van mij dan ook een dikke duim."

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
“Ik kan beter omgaan met mijn prikkelgevoeligheid”

Eric Jansen is 48 jaar, alleenstaand en vader van een 21-jarige zoon. In juni 2019 kwam Eric tijdens zijn fietstraining, ter voorbereiding op Triatlon Stein, ten val. Hij raakte buiten bewustzijn en werd door wandelaars gevonden.

Duo-interview met Martijn en Dennis

Martijn Dekker en Dennis Kruithof liepen beiden hersenletsel op na een verkeersongeval. Dagelijks kampen zij met de blijvende gevolgen daarvan, zoals verminderde concentratie, vermoeidheid, minder goed kunnen onthouden en ze raken snel overprikkeld in gezelschap.

‘Ik zie meer gouden randjes in mijn leven’

Frank was 21 toen hij in 1987 een ernstig auto-ongeluk kreeg. Na een frontale botsing brak hij zijn arm, been, heup en kaak. Door een frontale hersenkneuzing lag hij langdurig in coma.

“Ik begrijp beter wie ik ben”

Frans Lomeijer is 59 jaar, alleenstaand en co-ouder van twee dochters van 18 en 14 jaar. In 2007 kreeg hij op 45-jarige leeftijd hersenletsel als gevolg van een herseninfarct.

"Ik kijk met trots op mezelf terug"

Anne was 26 toen ze in 2015 naar de huisarts ging voor een hardnekkige griep. Ze bleek een longontsteking te hebben. De antibiotica die ze kreeg hielpen niet en het ging alsmaar slechter. Toen ze geen gevoel meer had aan de rechterkant van haar lichaam, werd ze in het ziekenhuis opgenomen.

Pagina's