‘Er begint een nieuw leven’

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later?

Sweedy rondde Hersenz in 2016 af. Dat was negen jaar nadat ze een hartstilstand had gekregen die gepaard ging met zuurstoftekort, waardoor ze in coma raakte. Ze moest alles opnieuw leren, van praten tot lopen. Bovendien raakte ze zo goed als blind.

Hoe gaat het met je?

“Op zich gaat het goed. Mijn looppatroon blijft niet goed. De vermoeidheid blijft. Je wil graag degene zijn van vóór het letsel, maar die persoon is er niet meer. Het blijft lastig met de neus op de feiten gedrukt te worden. Het gaat om de balans. Dat lijntje blijft dun.”

Eén van je doelen was je moederrol weer op te pakken. Hoe is het nu daarmee?

“Toen ik hersenletsel kreeg was de jongste zeven en de oudste twaalf. De oudste begon te puberen in de tijd dat ik mijn woede nog niet in toom kon houden. Bij mijn andere dochters ging het beter. Ik heb bij Hersenz geleerd uit de situatie te stappen en te zeggen: ‘Nu moet ik even weg, anders gaat het mis’. Dat is een essentiële les geweest.
Alle drie mijn dochters zijn nu meerderjarig. Ze bellen me soms om hun verhaal te delen en mijn mening te horen. Mijn mening is niet de waarheid, maar ze nemen wel dingen van me aan. Er is echt een band. Soms voeren we diepgaande gesprekken en krijg ik terug: ‘Mam, je hebt zo hard gewerkt en dat vind ik zo knap’.”

 Wat wil je je lotgenoten meegeven?

“Hersenletsel is niet het einde van de wereld. Ga er wat mee doen! Er begint een nieuw leven. Dat moet je in de vingers krijgen en Hersenz kan je daarin ondersteunen.”

Welke boodschap heb je voor professionals?

“Huisartsen moeten beter signaleren. De revalidatie moet niet langer zeggen dat je uitgerevalideerd bent. Dat maakt mensen neerslachtig. Ook daarna kun je nog veel verbeteren, vooral door ermee te leren omgaan. Waar een wil is, is een weg. Maar je moet wel weten dat die weg er is.”

Omwille van de privacy wil Sweedy alleen haar voornaam gebruiken in dit artikel

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Marcella let op in het verkeer

De auto van Marcella werd negen jaar geleden frontaal geramd omdat iemand haar in een verkeerssluis geen voorrang gaf. De gevolgen van het hersenletsel dat ze daarbij opliep gingen naar de achtergrond toen bleek dat ze kanker had. Daarvan herstelde ze gelukkig helemaal. Maar vervolgens liep ze in haar leven behoorlijk vast.

“Er is weer meer balans in mijn leven”

In 2017 werd bij Nanet Post een hersentumor ontdekt. Ze was 50 jaar. “Ik dacht ‘ze halen het eruit en dan is het klaar’. Maar ik herkende mezelf niet meer. Mijn leven stond compleet op zijn kop. Door Hersenz krijg ik geleidelijk weer grip.”

'Mijn toekomst is een positieve uitdaging'

Nicole Pijper, 45 jaar, is een alleenstaande moeder van een zoon van 17 jaar. Ze werd in februari 2018 overvallen door een bloeding in de hersenen. Na een spoedoperatie en langdurige revalidatieperiode, moet Nicole verder leven met allerlei restverschijnselen. Hersenz hielp haar om hiermee beter om te gaan. “Na Hersenz kon ik mijn nieuwe ík accepteren en weer mezelf zijn.”

Mirjam en André kunnen samen verder

Mirjam Hofstede kreeg in november 2017 een zware, complexe hersenbloeding. Als gevolg van dit hersenletsel doet de 'dirigent' in haar hoofd zijn werk niet meer goed. "Ik ben altijd knetterdruk in mijn hoofd." Mirjam en haar man André vertellen openhartig hoe ze dankzij Hersenz én hun sterke liefde samen verder kunnen.

'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

Pagina's