Jeannette kreeg zes jaar geleden twee herseninfarcten. Ze revalideerde met een ergotherapeut aan huis en de fysiotherapeut in de buurt. Aan de buitenkant leek alles weer gewoon. Ze kon haar werk redelijk snel weer oppakken maar privé kreeg ze het almaar zwaarder en ging ze door een diep dal. Dat dal werd in de loop der jaren almaar donkerder. Jeannette had ook last van paniekaanvallen. ‘’Ik liep voortdurend met een bal van angst rond.’’

‘’Ik vergeleek mezelf voortdurend met de Jeannette van vóór het infarct. Ben je nu al weer moe, dat kan helemaal niet. Om te bewijzen dat er niks aan de hand was, poetste ik maar weer het huis en liep ik mezelf compleet voorbij.’’ ‘’Preventief stofzuigen’’ noemde haar man dat. ‘’Eigenlijk was ik alleen maar bezig om mijn onzekerheid te overcompenseren.’’ Een leven dat voor niemand vol te houden was, ook niet voor haar man. Toen Jeannette op instorten stond, verwees een vriendin haar naar Hersenz. Daar volgde ze enkele modules.

Eigenwaarde

‘’Ik denk dat het reëel is te veronderstellen dat ik door Hersenz mijn eigenwaarde en het vermogen om te genieten heb teruggevonden. Daardoor zijn een totale burn-out en langdurige uitval op mijn werk voorkomen, en het daarbij horende gebruik van antidepressiva.’’

De problemen van Jeannette hadden ook een weerslag op hun huwelijk. ‘’Maar door Hersenz is de relatie met mijn partner sterk verbeterd. Daardoor is de kans op een echtscheiding beduidend kleiner geworden. Mijn partner was vóór Hersenz serieus een scheiding aan het overwegen.’’

Winst:

  • Geen burn-out
  • Instroom ziektewet voorkomen
  • Relatie met echtgenoot sterk verbeterd
  • Geen medicatiegebruik 
Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik ben gegroeid'

Hoe ervaren deelnemers het programma Hersenz? We bezoeken hiervoor een groep in Terborg, die bestaat uit de deelnemers Magda te Kamp, Theo Aaldering, Astrid Salemink en Maureen Lapré. De trainers zijn Krista Richter en Marieke van der Zouwen. We bezoeken de twaalfde bijeenkomst van de groep.

'Het is een rouwproces'

Voor veel mensen is het bespreken van seksuele problemen na hersenletsel ongemakkelijk. Niet voor Rob (59). “Ik heb geen moeite om erover te praten”, zegt hij. Rob krijgt wel een erectie maar kan niet klaarkomen omdat het centrum dat het orgasme regelt in zijn brein beschadigd is.

'Grip op mijn leven'

Het gebeurde op Valentijnsdag 2012. Rien Groenewegen zal die datum nooit vergeten. “Op die dag kreeg ik een cadeautje in de vorm van een herseninfarct. Na mijn revalidatie was ik alles kwijt. Ik was vooral boos.” Zijn begeleider wees Rien op Hersenz, een behandelprogramma voor volwassenen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). ''Ik heb nu weer grip op mijn leven.''

'Ik wil vooruit'

Dat heel normale dingen niet meer vanzelfsprekend zijn en dat je afhankelijk bent van anderen. Dat vindt Ans Meyboom het meest confronterend. ”Anderen zeggen al gauw: ‘het komt wel goed’ of ‘het valt wel mee’ maar voor mij voelt het alsof ik de controle verlies. Met de behandeling van Hersenz geef ik de dingen een plekje en krijg ik nieuwe inzichten. En dat helpt.”

Sweedy moedert weer

‘’Zonder Hersenz was ik gescheiden en was ik in een verzorgingstehuis beland.’’ Zo ver is het gelukkig niet gekomen, vertelt Sweedy. Op oudejaarsdag 2007 kreeg ze een hartstilstand die gepaard ging met zuurstoftekort. Daardoor raakte ze in een coma. Haar revalidatie duurde vele maanden.

Pagina's