Het jaar 2013 was voor Arnold Steensma ’het verschrikkelijkste jaar’ van zijn leven. Totaal onverwacht verloor hij zijn vrouw. Enkele maanden later werd hij zelf getroffen door een herseninfarct, waarvan hij lang moest revalideren en waardoor hij zijn werk als ambulance-broeder niet meer kon doen.

‘’Ik was in een heel diep gat terechtgekomen’’, vertelt Steensma. “Ik zat thuis en besefte: het wordt nooit meer zoals vroeger. Ik stond er zo goed als alleen voor.’’ Dat was zwaar, met twee puberzonen die hun moeder ongelooflijk miste en die bovendien nu een vader hadden die veel trager van begrip was en sneller vermoeid raakte.

Na veel omwegen kwam Steensma terecht bij Hersenz. Zijn thuisbehandelaar werkte met hem aan zijn depressieve gevoelens en aan een manier om zijn vaderrol weer in te vullen. ‘’De gesprekken hebben mij en mijn gezin heel goed gedaan.”

Administratie 

Ook volgde Arnold de groepsbehandelingen Omgaan met veranderingen, Grip op energie en Denken en Doen.  ‘’De groep is heel belangrijk voor me geweest. Je treft lotgenoten en ziet hoe ieder op zijn eigen manier met zijn infarct of ongeval omgaat”, vertelt Steensma. De veiligheid in de groep zorgde ervoor dat Arnold durfde te vertellen dat hij problemen had met het bijhouden van de administratie. ''Door mijn infarct kon ik het niet meer overzien.’’ Hierop ondernomen zijn behandelaren actie. Arnold krijgt nu ambulante begeleiding, die met hem de administratie op orde brengt.

Huis

De sfeer in huis is beter nu, al blijft het af en toe moeilijk, met twee opgroeiende zonen. ”Zij missen hun moeder, dat is heel logisch, en ik kan geen vader en moeder tegelijk zijn. Maar ze hebben nog wel een huis waar ze altijd terecht kunnen.’’ Zonder de behandeling was dat misschien anders geweest. ‘’Door Hersenz ben ik gewoon op een hele goede manier begeleid.’’

 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik had een eigen zaak en leidde een actief leven"

Gea Schepers was nog maar 48 jaar toen ze in 2012 getroffen werd door een herseninfarct. Als gevolg van haar blijvende hersenletsel hield ze er onder meer hevige vermoeidheid, verminderde kracht en verminderd zicht aan over. Ook is ze emotioneler dan voorheen en moest ze haar zelfvertrouwen terugwinnen.

Ik leer de triggers herkennen

Pieter (37) heeft niet-aangeboren hersenletsel als gevolg van een ongeluk met de fiets. Hierdoor kampt hij met ontremmingen. “Ik zal er nooit helemaal vanaf komen, maar ik leer ermee omgaan door de triggers te herkennen. Bij Hersenz heb ik geleerd dat rust en structuur voor mij belangrijk zijn.”

Hersenletsel na hersentumor

Leyna (31) overleefde twee hersenoperaties in verband met een hersentumor en epilepsie. Daarna werd ze erg angstig en depressief. Ze heeft erg veel moeite gehad om de juiste ondersteuning te vinden. “Ik paste nooit in een hulpgroep en vertrouwde hulp niet meer.” Passende zorg voor jonge mensen met hersenletsel is belangrijk.

Het verhaal van Patries

Uit angst voor de boze buitenwereld, zet Patries bijna twee jaar lang geen stap buiten de deur. Alles waar ze ooit voor leefde, lijkt door haar hersenletsel compleet weggevaagd. De omslag komt als Patries eind 2016 start met de behandeling van Hersenz. Ze leert beter omgaan met haar situatie, krijgt meer energie en durft weer plannen te maken.

'Het is wat het is'

Judith den Bleijker volgde verschillende onderdelen van Hersenz. Na een lange weg kan ze langzaamaan weer positief naar het leven kijken. "Ik kan nu zeggen dat ik zover ben dat ik mijn situatie aanvaard zoals deze is. Het is wat het is.”

Pagina's