De sfeer in huis is veel beter nu

Het jaar 2013 was voor Arnold Steensma ’het verschrikkelijkste jaar’ van zijn leven. Totaal onverwacht verloor hij zijn vrouw. Enkele maanden later werd hij zelf getroffen door een herseninfarct, waarvan hij lang moest revalideren en waardoor hij zijn werk als ambulance-broeder niet meer kon doen.

‘’Ik was in een heel diep gat terechtgekomen’’, vertelt Steensma. “Ik zat thuis en besefte: het wordt nooit meer zoals vroeger. Ik stond er zo goed als alleen voor.’’ Dat was zwaar, met twee puberzonen die hun moeder ongelooflijk miste en die bovendien nu een vader hadden die veel trager van begrip was en sneller vermoeid raakte.

Na veel omwegen kwam Steensma terecht bij Hersenz. Zijn thuisbehandelaar werkte met hem aan zijn depressieve gevoelens en aan een manier om zijn vaderrol weer in te vullen. ‘’De gesprekken hebben mij en mijn gezin heel goed gedaan.”

Administratie 

Ook volgde Arnold de groepsbehandelingen Omgaan met veranderingen, Grip op energie en Denken en Doen.  ‘’De groep is heel belangrijk voor me geweest. Je treft lotgenoten en ziet hoe ieder op zijn eigen manier met zijn infarct of ongeval omgaat”, vertelt Steensma. De veiligheid in de groep zorgde ervoor dat Arnold durfde te vertellen dat hij problemen had met het bijhouden van de administratie. ''Door mijn infarct kon ik het niet meer overzien.’’ Hierop ondernomen zijn behandelaren actie. Arnold krijgt nu ambulante begeleiding, die met hem de administratie op orde brengt.

Huis

De sfeer in huis is beter nu, al blijft het af en toe moeilijk, met twee opgroeiende zonen. ”Zij missen hun moeder, dat is heel logisch, en ik kan geen vader en moeder tegelijk zijn. Maar ze hebben nog wel een huis waar ze altijd terecht kunnen.’’ Zonder de behandeling was dat misschien anders geweest. ‘’Door Hersenz ben ik gewoon op een hele goede manier begeleid.’’

 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ik leef weer'

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Hoe vergaat het Hans

Hersenz is een intensief behandeltraject dat gemiddeld anderhalf jaar duurt. Hoe vergaat het cliënten een paar jaar later? Ruim vijf jaar na het ongeval met zijn motor, startte Hans Schoonen begin 2016 met Hersenz. "Mijn vrouw en ik hebben weer een sociaal leven."

Een waardevolle zoektocht

Op vrijdag 15 februari 2013 kreeg Kim Hermes twee herseninfarcten. Als gevolg hiervan heeft ze moeite met concentratie en geheugen. Ook is ze gevoelig voor prikkels en heeft ze last van vermoeidheid. "Door Hersenz heb ik kennis gemaakt met mindfulness en mediteren. Dat helpt mij om mijn hoofd leeg te maken."

"Ik vecht niet minder hard maar wel anders"

Angela van Raak-van Rumpt kreeg in 2001 een zwaar auto-ongeluk. Ze was toen achttien jaar oud. Er volgde een jarenlange strijd om overeind te blijven. Ze kampte met chronische vermoeidheid, hoofdpijn en depressies. "Eigenlijk had ik vóór Hersenz twee knoppen: aan en uit. Nu heb ik een regelaar, die van zwart naar wit kan bewegen via een grijs gebied."

Pagina's