De sfeer in huis is veel beter nu

Het jaar 2013 was voor Arnold Steensma ’het verschrikkelijkste jaar’ van zijn leven. Totaal onverwacht verloor hij zijn vrouw. Enkele maanden later werd hij zelf getroffen door een herseninfarct, waarvan hij lang moest revalideren en waardoor hij zijn werk als ambulance-broeder niet meer kon doen.

‘’Ik was in een heel diep gat terechtgekomen’’, vertelt Steensma. “Ik zat thuis en besefte: het wordt nooit meer zoals vroeger. Ik stond er zo goed als alleen voor.’’ Dat was zwaar, met twee puberzonen die hun moeder ongelooflijk miste en die bovendien nu een vader hadden die veel trager van begrip was en sneller vermoeid raakte.

Na veel omwegen kwam Steensma terecht bij Hersenz. Zijn thuisbehandelaar werkte met hem aan zijn depressieve gevoelens en aan een manier om zijn vaderrol weer in te vullen. ‘’De gesprekken hebben mij en mijn gezin heel goed gedaan.”

Administratie 

Ook volgde Arnold de groepsbehandelingen Omgaan met veranderingen, Grip op energie en Denken en Doen.  ‘’De groep is heel belangrijk voor me geweest. Je treft lotgenoten en ziet hoe ieder op zijn eigen manier met zijn infarct of ongeval omgaat”, vertelt Steensma. De veiligheid in de groep zorgde ervoor dat Arnold durfde te vertellen dat hij problemen had met het bijhouden van de administratie. ''Door mijn infarct kon ik het niet meer overzien.’’ Hierop ondernomen zijn behandelaren actie. Arnold krijgt nu ambulante begeleiding, die met hem de administratie op orde brengt.

Huis

De sfeer in huis is beter nu, al blijft het af en toe moeilijk, met twee opgroeiende zonen. ”Zij missen hun moeder, dat is heel logisch, en ik kan geen vader en moeder tegelijk zijn. Maar ze hebben nog wel een huis waar ze altijd terecht kunnen.’’ Zonder de behandeling was dat misschien anders geweest. ‘’Door Hersenz ben ik gewoon op een hele goede manier begeleid.’’

 

 

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
Mirjam en André kunnen samen verder

Mirjam Hofstede kreeg in november 2017 een zware, complexe hersenbloeding. Als gevolg van dit hersenletsel doet de 'dirigent' in haar hoofd zijn werk niet meer goed. "Ik ben altijd knetterdruk in mijn hoofd." Mirjam en haar man André vertellen openhartig hoe ze dankzij Hersenz én hun sterke liefde samen verder kunnen.

'Ik kan beter overweg met mijn beperkingen'

Voor Martien van Dorrestein-Pameijer was 2018 een heftig jaar. Na een open hartoperatie volgde meer tegenslag want er werd een hersentumor ontdekt. Na een tweede operatie moest Martien afscheid nemen van de persoon die ze was. "Ik ben niet meer de oude Martien. Dat vind ik moeilijk. Gelukkig helpt Hersenz mij om de nieuwe Martien te begrijpen en beter om te gaan met mijn beperkingen."

'Ik ga weer erop uit'

In april 2012 kreeg Jacqueline Aarts een herseninfarct op haar werk, ze was 39 jaar. "Na negen maanden revalidatie heb ik jaren op mijn tenen gelopen en aan mezelf getwijfeld. Zoekend naar antwoorden vond ik Hersenz op internet. Ik begrijp nu veel beter hoe ik mijn dagelijks leven het beste kan plannen en ik maak bewuste keuzes."

Patries leeft weer

Januari 2014 was een maand die Patries Zomers nooit zal vergeten. Ze was 43 jaar en nadat er eerst een bloedvat in haar hoofd knapte kreeg ze een week later nog twee herseninfarcten. “Mijn wereld stortte in en ik heb me lange tijd afgevraagd wie ik toch was geworden, ik herkende mezelf totaal niet meer. Door Hersenz heb ik weer grip op mijn leven, voel ik me weer krachtig en kan ik weer genieten.”

Doodmoe van het vouwen van was

Overprikkeling betekent voor Astrid dat alles even hard binnenkomt. Ze kampt met overprikkelingsklachten na een heftig ongeluk. Door de behandeling van Hersenz kreeg Astrid meer begrip voor zichzelf. Ze weet nu dat haar vermoeidheid een gevolg is van overprikkeling en begrijpt waarom ze doodmoe wordt van het vouwen van de was.

Pagina's