Soms moet je een frustrerende weg afleggen, voordat klachten in verband worden gebracht met eerder opgelopen hersenletsel. Olga Seppenwoolde, 50 jaar, kan erover meepraten. Ze was 16 jaar toen ze, fietsend naar school, werd aangereden door een brommer. Haar achterhoofd raakte met een flinke klap de grond. Onder andere een hersenkneuzing was het gevolg. Olga raakte in coma. “Vanaf die dag leef ik met een gat van twaalf dagen in mijn herinnering.” 

“Vóór het ongeluk kon ik heel goed leren, ik had een soort fotografisch geheugen. Na het ongeluk moest ik dagenlang studeren om iets te onthouden. Jaren later voelde ik ook wel dat ik mijn werk niet echt aankon. Ik heb ruim twintig jaar voor de klas gestaan en ik was zó vaak zó intens moe. Maar ach, ik probeerde de dag maar door te komen zonder al te veel kleerscheuren. Ik leefde als een soort robotje en had helemaal niet door wat er aan de hand was. Ik wist ook niet dat er zoiets als restschade en overprikkeling bestond.”

Complete burn-UP

“Chronische ontstekingen staken de kop op. De moeheid bleef en werd alsmaar erger. Steeds meer lichamelijke functies gingen uitvallen. Na 24 jaar begon mijn totale instorting en belandde ik in een complete burn-up.” (Bij een burn-up is de hoeveelheid energie nagenoeg volledig opgebrand, red.)

Eindelijk erkenning

Olga kreeg problemen met haar stofwisseling en nierfunctie. Ze ging van arts naar arts en van behandeling naar behandeling. Elke keer vertelde ze ook over haar hersenletsel, maar er werd geen link gelegd. Tot drie jaar geleden…op basis van een MRI stelde een neuroloog niet-aangeboren hersenletsel vast. “Na 31 jaar eindelijk erkenning!”

Olga kreeg begeleiding van gespecialiseerde hulpverleners en een psychologe wees haar op Hersenz. “Omdat mijn NAH pas drie jaar geleden is ontdekt kreeg ik een indicatie voor Hersenz.”

Warm bad

Inmiddels heeft Olga met succes verschillende groepsbehandelingen gevolgd. “Door de module ‘Omgaan met veranderingen’ begrijp ik nu wat de gevolgen van mijn hersenletsel zijn. Ik leerde mijn beperkingen én mogelijkheden kennen! De omgang met lotgenoten is daarbij zo fijn! Het is een warm bad van herkenning en begrip, waarin je elkaar vooruit kunt helpen.

In de module ‘Grip op je energie’ heb ik inzicht gekregen in mijn ernstige vermoeidheid en ik heb een scootmobiel toegewezen gekregen. Een heel grote verandering voor mij!

‘Aandacht en geheugen’ heeft mij het verband doen beseffen tussen mijn zeer beperkte aandacht en mijn geheugenproblemen. Ik heb tips gekregen hoe ik hier beter mee kan omgaan.

In de module ‘Bewegen’ leerde ik hoe ik mijn lichamelijke conditie kan onderhouden en verdere achteruitgang van energie kan voorkomen. Ik weet nu hoe ik mezelf kan ontspannen en ik herken de signalen die mijn grenzen aangeven. Ik luister beter naar mijn lichaam.”

 Olga is erg blij met wat Hersenz haar heeft gebracht en volgt nu nog ‘Individuele Aandachttraining’, om beter controle te krijgen over haar gevoelens van stress en angst en minder te piekeren. “En als het goed gaat, volgt daarna nog de module ‘Emotieregulatie’. Ik ga nog steeds voor winst!”

 

Over de auteur, Jeannette Heijting (57)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Ons huwelijk is gered'

Klaas Pieters (58) kreeg in 2010 een hersenbloeding (CVA). Vanaf begin 2016 volgen hij en zijn vrouw Cisca een behandeltraject van Hersenz. “Dat heeft ons huwelijk gered”, zegt zij.

'Mijn gezondheid gaat nu voor'

Bijna twee jaar is Daniëlle Dee (33) uit het arbeidsproces, binnenkort wordt haar arbeidsvermogen beoordeeld door de keuringsarts van het UWV. Ze is er realistisch over inmiddels: “Ik wil werken zodra ik kan en in de vorm waar ik me goed bij voel, maar mijn gezondheid gaat nu voor.”

Ik ben duidelijker in wat ik kan en wil

Truus Hutink kreeg op 22 juli 2011 een hersenbloeding, ze was 60 jaar. Na een operatie en enkele weken ziekenhuis kwam ze thuis. Fysiek waren er geen uitvalsverschijnselen en de neuroloog was tevreden. “Het gaat goed met mevrouw.” Zo voelde Truus zich echter niet.

'Ik houd van mezelf zoals ik ben'

Pas een jaar nadat ze is getroffen door een lichte beroerte meldt Kitty zich schoorvoetend aan voor de behandeling van Hersenz in Tiel. Voor haar gevoel boekt ze tijdens het traject weinig progressie. Het tegendeel blijkt waar als ze niet lang daarna een werkervaringsplaats vindt en de geleerde lessen wel in de praktijk moet brengen.

'Ik wilde de paniek niet meer voelen'

Op 48-jarige leeftijd kreeg Jeannette Heijting binnen een maand twee herseninfarcten. Na intensieve revalidatie probeerde ze haar oude leventje weer op te pakken. Totdat ze vijf jaar later op de bodem van een diepe put belandde. ‘Als ik er nu gewoon eens een eind aan maak, dan ben ik overal van af.’

Pagina's