Na 31 jaar kreeg ik eindelijk erkenning

Soms moet je een frustrerende weg afleggen, voordat klachten in verband worden gebracht met eerder opgelopen hersenletsel. Olga Seppenwoolde, 50 jaar, kan erover meepraten. Ze was 16 jaar toen ze, fietsend naar school, werd aangereden door een brommer. Haar achterhoofd raakte met een flinke klap de grond. Onder andere een hersenkneuzing was het gevolg. Olga raakte in coma. “Vanaf die dag leef ik met een gat van twaalf dagen in mijn herinnering.” 

“Vóór het ongeluk kon ik heel goed leren, ik had een soort fotografisch geheugen. Na het ongeluk moest ik dagenlang studeren om iets te onthouden. Jaren later voelde ik ook wel dat ik mijn werk niet echt aankon. Ik heb ruim twintig jaar voor de klas gestaan en ik was zó vaak zó intens moe. Maar ach, ik probeerde de dag maar door te komen zonder al te veel kleerscheuren. Ik leefde als een soort robotje en had helemaal niet door wat er aan de hand was. Ik wist ook niet dat er zoiets als restschade en overprikkeling bestond.”

Complete burn-UP

“Chronische ontstekingen staken de kop op. De moeheid bleef en werd alsmaar erger. Steeds meer lichamelijke functies gingen uitvallen. Na 24 jaar begon mijn totale instorting en belandde ik in een complete burn-up.” (Bij een burn-up is de hoeveelheid energie nagenoeg volledig opgebrand, red.)

Eindelijk erkenning

Olga kreeg problemen met haar stofwisseling en nierfunctie. Ze ging van arts naar arts en van behandeling naar behandeling. Elke keer vertelde ze ook over haar hersenletsel, maar er werd geen link gelegd. Tot drie jaar geleden…op basis van een MRI stelde een neuroloog niet-aangeboren hersenletsel vast. “Na 31 jaar eindelijk erkenning!”

Olga kreeg begeleiding van gespecialiseerde hulpverleners en een psychologe wees haar op Hersenz. “Omdat mijn NAH pas drie jaar geleden is ontdekt kreeg ik een indicatie voor Hersenz.”

Warm bad

Inmiddels heeft Olga met succes verschillende groepsbehandelingen gevolgd. “Door de module ‘Omgaan met veranderingen’ begrijp ik nu wat de gevolgen van mijn hersenletsel zijn. Ik leerde mijn beperkingen én mogelijkheden kennen! De omgang met lotgenoten is daarbij zo fijn! Het is een warm bad van herkenning en begrip, waarin je elkaar vooruit kunt helpen.

In de module ‘Grip op je energie’ heb ik inzicht gekregen in mijn ernstige vermoeidheid en ik heb een scootmobiel toegewezen gekregen. Een heel grote verandering voor mij!

‘Aandacht en geheugen’ heeft mij het verband doen beseffen tussen mijn zeer beperkte aandacht en mijn geheugenproblemen. Ik heb tips gekregen hoe ik hier beter mee kan omgaan.

In de module ‘Bewegen’ leerde ik hoe ik mijn lichamelijke conditie kan onderhouden en verdere achteruitgang van energie kan voorkomen. Ik weet nu hoe ik mezelf kan ontspannen en ik herken de signalen die mijn grenzen aangeven. Ik luister beter naar mijn lichaam.”

 Olga is erg blij met wat Hersenz haar heeft gebracht en volgt nu nog ‘Individuele Aandachttraining’, om beter controle te krijgen over haar gevoelens van stress en angst en minder te piekeren. “En als het goed gaat, volgt daarna nog de module ‘Emotieregulatie’. Ik ga nog steeds voor winst!”

 

Over de auteur, Jeannette Heijting (57)
Jeannette kreeg in 2009 twee herseninfarcten en heeft als gevolg daarvan niet-aangeboren hersenletsel. Ze volgde twee modules van Hersenz en kreeg stap voor stap weer regie over haar leven. Als ervaringsdeskundige en auteur zet ze zich in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doet ze door haar eigen verhaal en de verhalen van lotgenoten naar buiten te brengen.

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
"Ik heb nu rust en focus naar de toekomst"

Harry Wattel (52), destijds manager bij een multinational, liep bij een motorongeluk in 2015 twee bloedingen tussen zijn hersenhelften en een hersenkneuzing boven zijn rechteroor op. De neuroloog zei na een paar dagen: "ik kan je toch niet opensnijden, van mij mag je naar huis". Harry was het roerend eens en belde zijn baas: "volgende week ben ik er weer".

Dankzij Hersenz heb ik weer zin in mijn leven!

Diana Boosten (52), alleenstaande moeder met twee thuiswonende zonen van 23 en 21 jaar, kreeg in 2015 een herseninfarct in haar slaap. “Er ontstond een nieuwe, onbegrepen ‘ik’. Ik kon niet meer leven op de oude manier."

'Ik heb geleerd mezelf staande te houden'

Bianca Suijs is getrouwd en moeder van een zoon (18) en een dochter (15). Na een zware rugoperatie in 2015 kreeg ze in 2016 een herseninfarct, tijdens haar werk als receptioniste bij een organisatie voor kinderopvang. Bianca was 39 jaar. Het was het begin van een compleet veranderd leven, waarin Bianca een hele tijd tegen zichzelf vocht.

“Ik zie bij vlagen weer mijn oude moeder terug”

Maurits van Lamoen is de jongste zoon van Ellen Kleipool, die in 2016 op 59-jarige leeftijd een herseninfarct kreeg. Maurits was toen 25 jaar. “Na haar herseninfarct stond het leven van mijn moeder op zijn kop. Dat had ook zijn weerslag op mij en mijn twee broers. Het beroep op ons werd groter en er ontstonden onderlinge ergernissen.

'Ik ben rustiger en stabieler geworden'

Vlak voor haar 45e verjaardag kreeg Petra van Rassel in 2017 een herseninfarct. Ze was net weer volledig aan het werk na een flinke burn-out. In een revalidatiecentrum herstelde de motoriek in haar rechter lichaamshelft. Petra kon weer naar huis. Maar daar bleken de onzichtbare gevolgen een flinke impact op haar leven te hebben.

Pagina's