‘’Zonder Hersenz was ik gescheiden en was ik in een verzorgingstehuis beland.’’ Zo ver is het gelukkig niet gekomen, vertelt Sweedy. Op oudejaarsdag 2007 kreeg ze een hartstilstand die gepaard ging met zuurstoftekort. Daardoor raakte ze in een coma. Haar revalidatie duurde vele maanden, ze moest alles opnieuw leren, van praten tot lopen. Bovendien is ze door het hersenletsel nagenoeg blind. 

Weer thuis begonnen de problemen. Sweedy is getrouwd en heeft drie dochters die destijds in de puberteit zaten. ‘’Dat is sowieso moeilijk. Pubers kunnen het bloed onder je nagels vandaan halen, en ik had geen vat op mijn emoties.’’ Dus ging het vaak mis. “Ik stond op het punt om ergens anders te gaan wonen. Ik dacht ‘ik ga weg, ik trek het niet meer, ik laat mijn gezin achter’.’’

Zoektocht

De zoektocht naar de juiste hulp duurde lang. Zo werd er via de huisarts een psycholoog ingeschakeld maar die had geen ervaring met hersenletsel, dus dat werkte niet. Via MEE werd ze uiteindelijk verwezen naar Hersenz.

“Dat is echt mijn redding geweest. Ik voel me zekerder, steviger in mijn schoenen staan.” Dat geldt voor Sweedy letterlijk en figuurlijk. ‘’Mijn lopen is wat instabiel. Er zijn drie trappen bij mij in huis. Ik wilde veiliger de trap op kunnen. Mijn thuisbegeleider heeft letterlijk geoefend de trappen op te gaan.’’

Inzicht

Ook geestelijk is ze veel sterker geworden. ‘’Ik begrijp waar mijn gedachten, gevoelens en beperkingen vandaan komen. In de eerste fase leggen ze niet uit hoe je verder moet leven met hersenletsel. Dan zijn ze alleen maar bezig je naar huis te krijgen.’’ ‘’Door Hersenz heb ik meer inzicht in hoe ik reageer en ben ik niet meer explosief. Dat is voor mijn man en kinderen veel rustiger. Door met de woedethermometer te werken, heb ik inzicht in mijn schietlont gekregen. Nu kan ik tijdig signaleren dat er iets niet goed is en dan wat doen.’’

Winst:

Geen echtscheiding
Geen (tijdelijke) verzorgingsinstelling
Direct doorverwijzen naar Hersenz bespaart onnodige kosten
Minder kans op vallen

Interessant? Lees ook deze ervaringsverhalen
'Het is wat het is'

Judith den Bleijker volgde verschillende onderdelen van Hersenz. Na een lange weg kan ze langzaamaan weer positief naar het leven kijken. "Ik kan nu zeggen dat ik zover ben dat ik mijn situatie aanvaard zoals deze is. Het is wat het is.”

Jong en hersenletsel

Jordy (20) kreeg een hersenbloeding terwijl hij een voetbalwedstrijd bijwoonde van zijn favoriete club Cambuur. Een slimme, levendige knul die na zijn hersenletsel de bank niet meer afkwam en in een depressie belandde. "Door Hersenz stel ik minder dingen uit en maak ik nu een goede planning. Ik ga ook beter om met mijn initiatief-verlies."

Onbestorven weduwe

Hersenletsel krijg je niet alleen. De impact op partners is enorm. “Het is heel zwaar om iedere dag weer voor een man te zorgen die hersenletsel heeft”, vertelt Pia Hoogendam.

Weer plezier in het leven

Gauke Halbersma (nu 59 jaar) werd in januari 2013 onwel in de auto. Hij volgde anderhalf jaar het programma van Hersenz. Gauke heeft weer plezier in zijn leven.

Uit de schulden

Paul werkte als begeleider in de zorg maar door zijn hersenletsel kon hij zijn werk en de onregelmatige diensten niet meer aan. Paul en zijn vrouw belandden in de schulden én in een depressie. Daar krabbelen ze aardig uit op.

Pagina's