Met plezier stel ik me even voor. Ik ben Jeannette Heijting, 56 jaar en ik heb niet-aangeboren hersenletsel. Zo gemakkelijk als ik dat tegenwoordig zeg, is het niet altijd geweest.

In 2009 heb ik twee herseninfarcten gehad. Als gevolg hiervan ben ik linkszijdig verlamd geraakt, maar gelukkig is het door intensieve revalidatie gelukt om nagenoeg alle functies weer terug te winnen. Er is aan de buitenkant niets meer aan mij te zien.

Ik dacht ‘ik ben er weer!’ Gedurende vijf jaar na mijn herseninfarcten heb ik dan ook geprobeerd het leven van ‘de oude Jeannette’ weer op te pakken, op alle fronten (gezin, werk, hobby’s en sociale contacten). De lat lag nog net zo hoog. Uiteindelijk ben ik mezelf behoorlijk kwijtgeraakt en in een diepe put beland. Een vriendin legde de vinger op de zere plek: “Wanneer ga je nu eindelijk eens accepteren dat je niet-aangeboren hersenletsel hebt?”

Ze haalde me over om deel te nemen aan Hersenz en ik heb twee modules gevolgd: ‘Omgaan met veranderingen’ en ‘Grip op je energie’. Hierdoor kon ik eindelijk de knop omzetten. Ik heb de onzichtbare gevolgen van mijn hersenletsel leren hérkennen en érkennen. Geleidelijk heb ik mijn zelfvertrouwen terug gevonden en de regie over mijn leven weer in eigen hand genomen. Mijn focus is verlegd, ik kijk steeds meer naar wat ik nog wél kan!

Heel gedreven zet ik me nu in om de (onzichtbare) gevolgen van hersenletsel beter bekend te maken, zodat er meer begrip ontstaat. Dit doe ik door het schrijven van blogs over het leven met hersenletsel en door het presenteren van mijn ervaringsverhaal. Ook ben ik als ervaringsdeskundige betrokken bij Hersenz. Vanuit deze rol ga ik nu een bijdrage leveren aan de Facebookpagina.

We kunnen als lotgenoten ervaringen en tips met elkaar uitwisselen. Je kunt vragen aan me stellen over hersenletsel, over het behandeltraject Hersenz en over mijn ervaringen daarmee. Dat kan ook rechtstreeks via een chatbericht. Omdat ook ik moet dealen met vermoeidheid en overprikkeling, zal ik niet steeds online zijn. Gemiddeld ben ik zo’n twee keer per week actief op Hersenz Facebook.

Ik heb er zin in, graag kom ik met je in contact!

https://www.facebook.com/hersenz.nl/

 

 

 

 

 

Interessant? Lees ook deze blogartikelen
Een last van mijn schouder

Als ik bij Heliomare het behandel- en activeringscentrum binnenloop, vraagt een medewerker of ze me kan helpen. Ze denkt dat ik een nieuwe collega ben, een zakelijke afspraak heb of begeleider ben van iemand. Maar ik kom voor mijzelf, ik ben cliënt ook al is er helemaal niks te zien aan mij.

Afgekeurd en de was doen

Mijn baas en ik nemen op 1 januari 2010 in goed overleg afscheid van elkaar, na twee jaar ziektewet. Het eerste jaar van mijn ongeluk stond in het teken van herstel en heb ik me ook met letterlijk alle energie die ik had en die ik vooral niet had, ingezet om weer terug te keren naar mijn werk. Maar dat ging niet.

Ongeluk zit in een klein hoekje en dan?

13 Januari 2008, we gingen die zondagmiddag nog even squashen, zoals altijd. Ik speelde in de landelijke competitie, trainde vaak maar op zondag was het altijd vrij spelen met elkaar. Mensen buiten de baan horen opeens een hele harde klap en zien mijn voeten stil liggen. Ik ben blijkbaar uitgegleden en hard met mijn hoofd tegen de muur geslagen.

Nieuwe kleurplaat

''Je moet leren leven met de gevolgen van je hersenletsel." Helemaal waar. Maar hoe doe je dat, als je niet meer begrijpt wie je bent en waarom je zo doet? Als je in de put van ‘niet meer houden van jezelf’ belandt?

Samen doen

De Herman Wijffels Innovatieprijs 2016 voor de categorie Vitale gemeenschappen en Zorg is gewonnen door….. tromgeroffel…. Hersenz!

Pagina's